Mikail ,Michael...

  • PDF

Uzun zamandar ağaçların altında oturmaktaydı.Vakit ,akşam olmak üzere diye düşündü Mikail.Evet artık eve dönme zamanı gelmişdi.Fakat içindeki sıkıntı bir türlü yakasını bırakmıyordu.Halbuki sırf bu yüzden bu sıkıntıyı dağıtmak için,Camiideki Hacı Osman efendinin dersine gitmemişdi.Kalktı dalgın dalgın evin yolunu tuttu.Bir tarafdan da yarın hocasına nasıl bir mazeret uyduracağını düşünüyordu.

 

Mikail hocası Hacı Osman efendiyi çok severdi.Hocası 35 yaşlarında, güzel konuşan,insanlar arasında hiçbir şekilde ayırım yapmayan,adil birisiydi. bugüne kadar kendisine hiç kızmamış,kalbini hiç incitmemişdi.Ama Mikail öylemi derslerini  zamanında yapmaz,kursa geç gelir bazende mazeret uydurup güzel havalarda dersden erken çıkardı.Mikail hocasını severdi sevmesine de O nun her şeyin bir kenarına dini iliştirmesine bazen kızardı.Bu kadarda dincilik olmaz der,söylenirdi .Hocasıda o nun bu çıkışlarını çoğu zaman duymamazlıktan gelir.Kalbini kırmazdı.

 

Mikail köylerinde yaşayan hristiyanlara çoğu zaman gıbta ederdi.Onlarda hergün namaz yoktu sadece Pazar günleri kiliselerine giderler.orda beraberce dua eder yemek yerlerdi.Köyün zenginlerin çoğu hristiyandı.Evleri, Arabaları,elbiseleri hem çok güzeldi hemde çok pahalı şeylere benziyorlardı.Birkeresinde üst mahallede babasıyla yürürken hristiyan evlerinden birisinin kapısı açık kalmışdı.Mikailde babasının dalgınlığından yararlanmış ve evin içini iyice süzmüşdü.Ordan biliyordu hristiyanların ne kadar rahat ve zenginlik içinde yaşadıklarını.

Bütün gün bu iki farklı yaşam tarzını düşündü.ne yapmalıydı nasıl bu nefret ettiği hayattan kurtulabilirdi.Müslümanlar iyi insanlardı,ama fakir ve zayıf idiler.Hatta bir keresinde Kasabaya okulla beraber gezi yaptıklarında orda tanışdığı hristiyan çocuklara benim adım michail demişdi de onlarda ellerinde bulunan şekerlerden onada  bir sürü vermişlerdi.Michail ismini seviyordu.

Derin düşüncelerden uyanması için babasının sesini duyması yetmişdi.Eve gelmiş,babasının o ahenkli,davudi sesi evin bahçesinde yankılanıyordu,belliki gene kuran okuyordu.Ne vardı sanki her fırsatında bir kelimesini bile anlamadığı arapça yazıları okuyordu.Bu evden sıkılıyordu.İşte şimdi kapı açılacak ve evin tüm fakirliği ve eskiliği Mikailin üzerine gelecekti.Ne zaman alındığını bile bilmediği Sedirler,düşünmek istemediği hasırlar ve Dolap yerine kullandıkları duvardaki oyuklar...

İşte kapı açıldı...ama içerden çok güçlü bir ışık dışarıya yayılıyordu.tamam işte babam ,ama yanındaki kim gülümsüyor.aaa bu Hacı Osman efendi.Ama yüzü ne kadar parlak.onu hic bu kadar güzel gülerken görmemişdi.Mikail hoşgeldin.Hoşbulduk hocam ben şey bu.... tamam tamam biliyorum.Ben buraya başka bir şey için geldim.Sizin ev köyün en güzel ve en bereketli evi seçildi.Banada Hoca efendi sen Mikaile ve ailesine hediyelerini götür dendi işte der Hacı Osman efendi çantasından torba içinde bir parça Toprak çıkarır ve Mikaile uzatır.Mikail Toprak parçası çok kıymetlidir.istersen bunu satıp istediğine sahip olabilirsin.Ama şimdi yaşadığınız şekilde yaşamaya devam ederseniz,yani Kimseyi üzmeden, helalinden yiyip içerek,yaratana karşı ibadetlerinizi aksatmadan,elinizde olanla yetinip kanaat ederseniz,ben tekrar gelirim.Mikail gözünü toprak parçasından ayıramıyordu.Hocası devam etti,Tekrar geldiğimde seni ve Aileni buradan alır bu toprağın kaynağına götürürüm,orada istediğiniz kadar kalırsınız.sizin eviniz yerine sarayınız olur.hizmetcilerin olur...Hacı Osman efendi sözünü bitirmemişdiki Mikail olur der gibi başını sallıyor bir tarafdanda toprağı seviyor,okşıyordu...

Babasının sesini duyunca başını kaldırdı.Oğlum sabah oldu hadi kalk bu gün Camiide dersin var geç kalma hocan üzülür sonra dedi.Mikail neye uğradığını anlamamışdı,sonra birden Toprak parçası aklına geldi hemen kalktı ve pantolonunu giydi babsını odadan çıkınca, hızlıca çantasını dolaptan çıkardı ve açtı.Ama ama dedi işte burda toprağın olduğu torba ....

Koşar adımlarla camiiye gitti.Hocasını bulup olanları tek tek anlatacak ve cevap isteyecekti.Kurs tarafına geçti sınıf kapalıydı.Kapının üzerinde bir kağıt asılmışdı.Mikail yaklaştı ve yazıyı okumaya çalışdı.Hocamız Hacı Osman efendi dün gece Hakkın rahmetine kavuşmuşdur.Allah ra...

Mikail göz yaşlarını tutamadı,damlalar okuduğu anı defterinin sayfalarını ıslatmışdı.Derin bir nefes aldı ve

Hocam mikail sana verdiği sözü tam 30 senedir tutuyor,

dedi...